
الواتور دندانپزشکی (پرچمی چپ و راست)
الواتور دندانپزشکی (پرچمی چپ و راست) Henkel
تومان۸۵۷.۰۰۰
ناموجود
الواتور دندانپزشکی (پرچمی چپ و راست) Henkel
تومان۸۵۷.۰۰۰
ناموجود
به دلیل نوسانات قیمت ، لطفا قبل از خرید موجودی و قیمت را چک کنید. ممکن است بعضی قیمت ها آپدیت نباشد. کامنت تجربه استفاده از محصول 5 درصد تخفیف دارد.
الواتور دندانپزشکی (پرچمی چپ و راست) برند هنکل
الواتور دندانپزشکی (Dental Elevator) یکی از ابزارهای مهم و کاربردی در جراحی دهان و دندان است که برای لق کردن دندان، جدا کردن الیاف نگهدارنده دندان، افزایش تدریجی فضای اطراف ریشه و کمک به خارج کردن دندان یا ریشه باقیمانده از حفره استخوانی استفاده میشود. این ابزار نقش مهمی در فرآیند کشیدن دندان، جراحی دندانهای آسیبدیده و خارج کردن ریشههای شکسته دارد.
در بسیاری از جراحیهای دندانپزشکی، پیش از استفاده از فورسپس، دندانپزشک از الواتور برای ایجاد حرکت کنترلشده در دندان و کاهش مقاومت بافتهای اطراف استفاده میکند. طراحی تیغه، زاویه سر، طول دسته و نوع نوک الواتور باعث شده است مدلهای مختلفی از این ابزار برای شرایط متفاوت بالینی تولید شوند.
انتخاب الواتور مناسب به عواملی مانند موقعیت دندان، تعداد و شکل ریشهها، میزان تخریب تاج، وضعیت استخوان آلوئول و نوع جراحی بستگی دارد. به همین دلیل، آشنایی با انواع الواتور دندانپزشکی و کاربرد هر مدل برای دندانپزشکان عمومی، جراحان دهان و فک و صورت و مراکز درمانی اهمیت زیادی دارد.
الواتور با استفاده از اصول مکانیکی مانند اهرم، گوه و حرکت چرخشی کنترلشده به دندانپزشک کمک میکند تا دندان یا قطعه باقیمانده ریشه را از حفره استخوانی آزاد کند.
مهمترین کاربردهای الواتور عبارتاند از:
عملکرد مناسب الواتور به انتخاب صحیح ابزار و مهارت دندانپزشک وابسته است. اعمال نیروی بیش از حد یا استفاده از دندان مجاور بهعنوان تکیهگاه نامناسب میتواند موجب آسیب به دندانهای مجاور، شکستگی استخوان آلوئول یا صدمه به بافتهای اطراف شود.
ساختار الواتور دندانپزشکی با توجه به مدل و کاربرد آن متفاوت است، اما بیشتر الواتورهای متداول از سه بخش اصلی تشکیل میشوند:
۱. دسته (Handle)
دسته قسمتی از ابزار است که در دست دندانپزشک قرار میگیرد. طراحی ارگونومیک، قطر مناسب و سطح ضدلغزش دسته اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کنترل نیروی واردشده و دقت حرکات تا حد زیادی به طراحی این قسمت وابسته است.
۲. ساقه (Shank)
ساقه، بخش اتصالدهنده دسته به تیغه یا نوک فعال ابزار است. طول و زاویه ساقه در دسترسی به نواحی مختلف دهان و موقعیت قرارگیری نوک ابزار تأثیر دارد.
۳. تیغه یا نوک فعال (Working End)
نوک فعال الواتور با توجه به کاربرد ابزار میتواند مستقیم، خمیده، باریک، پهن، مثلثی یا نوکتیز باشد. شکل تیغه تعیین میکند که ابزار برای لق کردن دندان، خارج کردن ریشه یا دسترسی به قطعات کوچک ریشه مناسب باشد.
الواتورهای دندانپزشکی در مدلها و طراحیهای متنوعی تولید میشوند. تفاوت اصلی آنها در شکل تیغه، زاویه سر، اندازه و نوع کاربرد بالینی است.
الواتور مستقیم یکی از رایجترین مدلهای ابزار جراحی دندانپزشکی است. این ابزار دارای ساقه و تیغه مستقیم بوده و در اندازههای مختلف تولید میشود.
الواتور مستقیم معمولاً برای شروع لق کردن دندان، کمک به آزادسازی ریشه و ایجاد فضای اولیه در اطراف دندان استفاده میشود.
ویژگیهای الواتور مستقیم:
این مدل برای بسیاری از ستهای جراحی دندانپزشکی یک ابزار پایه محسوب میشود.
الواتور پاشنهای با طراحی خاص قسمت فعال خود، برای ایجاد نیروی کنترلشده در برخی شرایط جراحی و خارج کردن دندان یا ریشه به کار میرود.
در این مدل، شکل تیغه و انحنای قسمت انتهایی ابزار با الواتور مستقیم تفاوت دارد و امکان دسترسی به موقعیتهای خاص را فراهم میکند.
انتخاب اندازه و فرم مناسب الواتور پاشنهای به محل قرارگیری ریشه، وضعیت استخوان و نوع جراحی بستگی دارد.
الواتور کرایر که با نام الواتور پرچمی یا مثلثی نیز شناخته میشود، از ابزارهای مهم در جراحیهای خارج کردن ریشه است.
قسمت فعال این ابزار معمولاً دارای طراحی مثلثی و نوک مشخص است. مدلهای راست و چپ آن برای دسترسی به موقعیتهای متفاوت ریشه طراحی شدهاند.
کاربردهای الواتور کرایر:
الواتور کرایر معمولاً بهصورت جفت راست و چپ عرضه میشود تا امکان کار در موقعیتهای مختلف فراهم باشد.
الواتور ریشه برای کمک به خارج کردن ریشههای باقیمانده یا جداشده از تاج دندان طراحی شده است.
در مواردی که تاج دندان به علت پوسیدگی شدید یا شکستگی از بین رفته باشد، دسترسی به ریشه و خارج کردن آن میتواند به ابزار تخصصی نیاز داشته باشد.
این مدلها با توجه به نوع کاربرد در اندازهها و طراحیهای مختلف تولید میشوند.
الواتور اپیکال دارای قسمت فعال باریک و ظریف است و برای دسترسی به نواحی محدود و کمک به خارج کردن قطعات کوچک ریشه کاربرد دارد.
این ابزار در شرایطی که قطعه ریشه در عمق بیشتری قرار گرفته یا فضای دسترسی محدود است، میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
مدلهای مختلف اپیکال از نظر طول، زاویه و ضخامت نوک با یکدیگر تفاوت دارند.
هایدبرینک از ابزارهای ظریف مخصوص خارج کردن نوک ریشه است. این ابزار در مدلهای مستقیم و خمیده تولید میشود و برای دسترسی به قطعات کوچک ریشه طراحی شده است.
ویژگی مهم این مدل، ظرافت قسمت فعال آن است. به همین دلیل نباید از آن برای وارد کردن نیروهای سنگین یا اهرمسازی شدید استفاده کرد.
لوکساتور یا لوکسیتور یکی از ابزارهای تخصصی در جراحی دندان است که تیغه باریک و نسبتاً تیز آن برای ورود کنترلشده به فضای لیگامان پریودنتال و جدا کردن الیاف نگهدارنده دندان طراحی شده است.
این ابزار با الواتورهای اهرمی معمولی تفاوت دارد. هدف اصلی لوکساتور ایجاد برش و جداسازی کنترلشده الیاف اطراف ریشه و کمک به حفظ استخوان آلوئول است.
ویژگیهای لوکساتور:
نکته مهم این است که لوکساتور به دلیل طراحی ظریف تیغه، نباید مانند یک الواتور اهرمی تحت فشارهای شدید قرار گیرد؛ زیرا احتمال خم شدن یا شکستن نوک آن وجود دارد.
الواتور واریك جیمز از مدلهای شناختهشده در جراحی دهان است که معمولاً در مجموعهای شامل یک مدل مستقیم و دو مدل زاویهدار راست و چپ عرضه میشود.
این طراحی به دندانپزشک کمک میکند تا در موقعیتهای مختلف به ریشه دسترسی داشته باشد. انتخاب مدل مناسب به سمت جراحی و شرایط آناتومیک بیمار وابسته است.
الواتور کوپلند دارای تیغه نسبتاً پهن و طراحی گوهای است و در اندازههای مختلف تولید میشود.
این مدل برای لوکساسیون تدریجی و کمک به آزادسازی دندان در شرایط مناسب کاربرد دارد. تفاوت اندازه تیغهها امکان انتخاب ابزار متناسب با فضای جراحی را فراهم میکند.
الواتور اطفال برای استفاده در جراحیهای دندانپزشکی کودکان طراحی شده است. این ابزار معمولاً ابعاد کوچکتر و طراحی متناسب با فضای محدود دهان کودکان دارد.
انتخاب الواتور مناسب در دندانپزشکی کودکان باید با توجه به اندازه دندان شیری، شکل ریشه، مرحله تحلیل ریشه و شرایط استخوانی انجام شود.
این سه ابزار از نظر طراحی و عملکرد تفاوتهای مهمی دارند و انتخاب آنها به نوع جراحی بستگی دارد.
| ویژگی | الواتور مستقیم | الواتور کرایر | لوکساتور |
|---|---|---|---|
| شکل تیغه | مستقیم | مثلثی و زاویهدار | باریک و ظریف |
| کاربرد اصلی | لق کردن اولیه دندان | خارج کردن برخی ریشههای باقیمانده | جداسازی الیاف پریودنتال |
| نوع عملکرد | اهرمی و گوهای | چرخشی و اهرمی | برشی و گوهای |
| طراحی | ساده و مستقیم | راست و چپ | مستقیم و زاویهدار |
| کاربرد رایج | جراحیهای معمول کشیدن دندان | ریشههای دندانهای خلفی | تکنیکهای محافظهکارانه کشیدن دندان |
نکته: این ابزارها جایگزین یکدیگر نیستند و انتخاب آنها باید براساس وضعیت بالینی و تکنیک مورد استفاده انجام شود.
الواتور و فورسپس هر دو در فرآیند کشیدن دندان کاربرد دارند، اما عملکرد آنها یکسان نیست.
الواتور دندانپزشکی بیشتر برای لق کردن دندان، جدا کردن الیاف نگهدارنده و آزادسازی ریشه از حفره استخوانی استفاده میشود.
فورسپس دندانپزشکی ابزاری برای گرفتن تاج یا بخش قابل دسترس دندان و کمک به خارج کردن آن از حفره آلوئول است.
در بسیاری از موارد، این دو ابزار در کنار یکدیگر استفاده میشوند. ابتدا با الواتور حرکت و لقی کنترلشده ایجاد میشود و سپس در صورت نیاز از فورسپس برای خارج کردن دندان استفاده میشود.
البته در برخی تکنیکهای جراحی، ترتیب و نوع استفاده از ابزارها متفاوت است و به شرایط هر بیمار بستگی دارد.
خرید تکی نیز زمانی مناسب است که دندانپزشک به یک مدل یا سایز خاص نیاز داشته باشد یا قصد جایگزینی ابزار آسیبدیده را داشته باشد.
از آنجا که الواتور در تماس مستقیم با خون، بزاق و بافتهای بدن قرار میگیرد، رعایت اصول صحیح بازفرآوری و استریلیزاسیون آن ضروری است.
برای آمادهسازی مجدد ابزارهای قابل استفاده، باید دستورالعمل سازنده و پروتکل کنترل عفونت مرکز درمانی رعایت شود.
مراحل کلی بازفرآوری شامل موارد زیر است:
برای استریلیزاسیون ابزارهای جراحی قابل استفاده مجدد که با بافتهای استریل یا سیستم عروقی تماس دارند، استریلیزاسیون بخار در صورت سازگاری ابزار و تأیید سازنده، روش رایج و مناسبی است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.