رانژور دندانپزشکی

رانژور دندانپزشکی

رانژور دندانپزشکی؛ ابزاری حیاتی برای اصلاح استخوان و جراحی‌های پیچیده

در جراحی‌های دهان و فک و صورت، پس از کشیدن دندان یا هنگام آماده‌سازی فک برای ایمپلنت، دندانپزشک اغلب با لبه‌های تیز استخوانی یا توده‌های اضافی مواجه می‌شود. در اینجاست که رانژور دندانپزشکی (Rongeur) به عنوان یک ابزار برنده‌ تخصصی وارد عمل می‌شود. این ابزار به جراح اجازه می‌دهد تا با دقت بالایی بافت‌های سخت را حذف کرده و محیطی صاف و ایده‌آل برای ترمیم بافت نرم یا قرارگیری پروتز فراهم کند.

رانژور دندانپزشکی چیست؟

رانژور ابزاری شبیه به فورسپس اما با عملکردی کاملاً متفاوت است. در حالی که فورسپس برای گرفتن و بیرون کشیدن طراحی شده، رانژور دارای لبه‌های تیز و فک‌های مقعر (گود) است که برای چیدن و بریدن (Nipping) قطعات کوچک استخوان یا بافت‌های سخت به کار می‌رود.

اجزای اصلی رانژور

1. فک‌ها (Jaws): بخش اصلی کارکرد ابزار که دارای لبه‌های بسیار تیز برای بریدن استخوان است.
2. دسته (Handle): با طراحی ارگونومیک برای انتقال حداکثر نیروی دست جراح.
3. فنر (Spring): اکثر رانژورها دارای فنر بین دو دسته هستند که باعث می‌شود پس از هر بار بریدن، فک‌ها به صورت خودکار باز شوند تا سرعت عمل جراح افزایش یابد.

کاربردهای اصلی رانژور در دندانپزشکی

۱. اصلاح لبه‌های استخوانی (Alveoloplasty)

پس از کشیدن دندان، لبه‌های تیز استخوان آلوئول می‌تواند مانع از بسته شدن راحت لثه شود یا در آینده باعث آزار بیمار زیر دندان مصنوعی شود. رانژور بهترین ابزار برای صاف کردن این لبه‌های تیز است.

۲. جراحی‌های ایمپلنت

در مراحل آماده‌سازی سایت ایمپلنت، گاهی نیاز به برداشتن بخش‌هایی از استخوان برای ایجاد تراز مناسب یا حذف بافت‌های مزاحم است که رانژور این کار را با حداقل تروما انجام می‌دهد.

۳. استخراج دندان‌های نهفته

برای دسترسی به دندان‌های عقل نهفته یا ریشه‌هایی که در عمق استخوان گیر کرده‌اند، جراح ممکن است نیاز داشته باشد بخشی از استخوان پوشاننده را با رانژور بردارد.

انواع رانژور دندانپزشکی بر اساس طراحی

در سایت دندانت و فیروز دنتال، مدل‌های مختلفی معرفی شده‌اند که هر کدام برای ناحیه خاصی از دهان مناسب هستند:

• رانژور فریدمن (Friedman Rongeur): یکی از محبوب‌ترین مدل‌ها با منقارهای ظریف که برای کارهای دقیق در نواحی محدود کاربرد دارد.
• رانژور بلومنتال (Blumenthal): این مدل معمولاً با زاویه ۳۰ یا ۴۵ درجه طراحی می‌شود تا جراح بتواند به راحتی به نواحی خلفی (عقب دهان) دسترسی داشته باشد.
• رانژور لور (Luer): دارای قدرت بیشتری برای بریدن قطعات بزرگ‌تر استخوان در جراحی‌های وسیع فک.
• رانژور دبل اکشن (Double Action): این مدل‌ها دارای یک مفصل اضافی هستند که نیروی دست جراح را چند برابر کرده و بریدن استخوان‌های سخت را بسیار آسان می‌کنند.

نکات مهم در استفاده و نگهداری

1. استریلزاسیون: رانژورها به دلیل درگیری مستقیم با استخوان و خون، حتماً باید پس از هر بار استفاده در اتوکلاو استریل شوند.
2. تیز بودن لبه‌ها: استفاده از رانژور کند باعث له شدن استخوان به جای بریدن آن می‌شود که این امر منجر به تاخیر در بهبود و درد شدید بیمار می‌شود.
3. روغن‌کاری: مفصل رانژور و فنر آن باید به طور مرتب با روغن‌های مخصوص ابزار جراحی روان‌کاری شوند تا عمر مفید ابزار افزایش یابد.